Sihire kimse
inanmaz değil mi?
O bir
illüzyondur çünkü.. Ama sihirden herkes hoşlanır.. yani aslında yoktur da
hepimiz onu varmış gibi algılarız…
İşte öyle
sihirli bir sözcüktür zaman….
Enteresandır..
Hayatımızın
içinde bizimle öyle bütünleşmiştir ki.. neredeyse bütün yaşamımızın yönünü
belirler bu sihirli sözcük…
Zamanı
geldiğinde denir..
O zaman bir
türlü gelmek bilmez…
Peki, geldiğinde
anlar mısın…
İşte onu da
pek anlayamazsın…
Hadi
bakalım.. tam da zamanı denir… elin ayağına dolanır.. ne halt edeceğini
bilemezsin… tam denk getireceğim diye uğraşırken sen, bir de bakarsın ki…
Ohhooo
zamanı geçti..
Sihirli
sözcüktür yani…
Belediye
otobüsü gibi… zamanı kaçırdın mı, gelecek zamanı bekle dur… yaşamın boyunca öyle
belediye otobüsleri gibi fazla seferleri de yok…
Yaralara
şifa, dertlere de devadır…
Zaman geçsin
hepsi geçer derler…
Derdin,
yaranın içinde iken asla inanmazsın.. hayır, hayır geçmez bu acılar, bu dertler
dersin ama… bir de bakarsın ki gerçektende zaman geçerken silmiş süpürmüş
hepsini… dönüp geriye baktığında, bir de
güzel şaşarsın yahu bunlara mı üzülmüştüm diye…
Sırası gelir
ilaç da olur, cerrah da.. beynindeki tüm anılara sisli bir perde çeker.. her
şeyin en güzel halini anımsar olursun… kötü anları sana unutturuverir…
(travmatik kötü anlar olmadığı müddetçe elbette)
Ayrıca uzar
ve kısalır da bu zaman…
Hani bir
türlü onsekiz yaşına gelemezsin… uzar da uzar o zaman…
Gündüzler
geceler uzundur.. haftalar aylar uzundur… yıllar mı? Çağ gibi uzun bir süreye
tekabül eder..
Hepimiz
biliriz, o on yılların bize hiç uğramayacağını sandığımız zamanları…
İşte bu
sihirli sözcük o sırada uzundur, bizim de telaşımız yoktur….
Sonra ne
olursa olur… Ay aman, dur filan derken parmaklarımızın arasında ip kısalıverir…
Gündüzler
geceler kısalır.. haftalar gün gibi… aylar hafta gibi geçmeye başlar…
Yıllar mı?
Söylemeye
gerek yok… onlarda senenin şubat ay’ı
gibi geçmeye başlar…
bizi bir
telaş sarar.. gidiyor deriz.. ah zaman
gidiyor..
Onu
yapamadık, bunu da yapacaktık.. hay Allah şu da vardı…
Çoğu zaman umutla
bekleriz…
Zamanın bize
getireceklerini… beklerken bizden götürdüklerinin farkına varmayarak…
Bazen;
Yaptıklarımızdan
pişman olup zamanı geriye bile almak isteriz..
Keşke deriz…
keşke zamanı geri alsak…
Ama şapkadan
tavşan çıkarma numarası bitmiş, şapkada tavşan kalmamıştır maalesef…
Çoktan akıp
gitmiş, o bölüm bitmiştir işte…
Ne erken..
ne geç…
Pişmanlık
duymamak için… zamanda geri dönüş yok hepimiz biliyoruz…
ohhooo
zamanı geçti dememek için…
Elimizi
ayağımıza dolandırmadan… otobüs duraklarında son seferleri bekler gibiyken..
Tam
zamanında…
bu zaman
denilen şey gelip geçer ya….
İlginçtir,
bazen de duruverir…
Sihir bu
işte..
M.Erten-20 Eyl 2015, İstanbul
